مترجم سایت

با هم گوشه ای از جشن بانك ملی ایران به یمن ولادت حضرت علی (ع) را كه برگرفته شده از سایت این بانك بزرگ می باشد می خوانیم. جشن ولادت امام اول شیعیان حضرت علی (ع) با همکاری ستاد غدیر استان تهران در سالن همایش های سازمان حج و زیارت برگزار شد. در این مراسم جمع کثیری از کارکنان شرکت ملی خدماتی تدارک به همراه خانواده های خود در کنار مدیران ارشد بانک ملی ایران حضور داشتند . این جشن با استقبال کم نظیر مدعوین روبرو شده و در طول برگزاری با ازدحام جمعیت همراه بود.

مدیر عامل بانک ملی ایران در این جشن با اشاره به انسجام و اتحاد موجود میان کارکنان بانک ملی ایران اظهار داشت: بانک ملی ایران در جهاد اقتصادی سرباز مقام معظم رهبری است و کار کردن در این بانک یک افتخار است.
این مقام مسئول در ادامه بیان داشت: اگر بانک ملی ایران موفقیتی داشته و توانسته یار و یاور دولت و سرباز مقام معظم رهبری باشد، این موفقیت ها مرهون پشتیبانی خانواده کارکنان این بانک بوده است.
آقای خاوری در ادامه ضمن تقدیر از خانواده تمامی کارکنان بانک ملی ایران ابراز امیدواری کرد این بانک بتواند در میدان اقتصادی با سرافرازی به فعالیت خود ادامه دهد.
مدیر عامل بانک در بخشی از سخنان خود ضمن توصیف حضرت علی (ع) به عنوان مظهر علم، عدالت ، شجاعت، تقوی، خوف از خدا و انسانی نمونه خاطر نشان کرد: ما به عنوان شیعه علی بن ابیطالب (ع) حق داریم به وجود ایشان که با حکم نبی اکرم (ص) به ولایت رسیده و سرچشمه ولایت هستند افتخار کنیم.
آقای خاوری سپس با اشاره به فعالیت بانک ملی ایران در زمینه های مختلف اجتماعی و حضور موثر این بانک در رویدادهای فرهنگی، علمی، اقتصادی، ورزشی و پاسداشت ارزش های اسلامی اظهار داشت:    فعالیت های این بانک به اهداف انتفاعی و اقتصادی خلاصه نمی شود.
گفتنی است در بخشی از این جشن به چهار خانواده ای که فرزند آن ها در عید غدیر سال گذشته متولد  و به نام مبارک علی نامیده شده و مدارک خود را در موعد مقرر به ستاد غدیر استان تهران ارسال نموده بودند به طور نمادین پلاک طلا اهدا شد.
تواشیح و همخوانی ، مدیحه سرایی، اجرای موسیقی و … از دیگر بخش های این جشن بود.

سردار سرلشگر پاسدار محمد علی جعفری فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مراسم یادواره شهدای ترور با اهدای لوحی از همکاری های صورت گرفته توسط بانک ملی ایران تقدیر کرد.

به گزارش روابط عمومی بانک ملی ایران، سردار جعفری در این مراسم که با حضور تنی چند از مقامات کشوری و لشگری، جمعی از سرداران دوران دفاع مقدس و خانواده شهدای ترور برگزار شد، طی سخنانی به تبیین چهره منافقان پرداخت و خاطر نشان کرد: از سال 1360 تاکنون بالغ بر 17 هزار شهید در کشور بر اثر ترور و نفاق به فیض شهادت نائل شده اند.
سردار سرتیپ همدانی فرمانده سپاه محمد رسول ا... (ص) تهران بزرگ نیز دیگر سخنران این مراسم بود که در سخنان خود به مرور خاطرات تنی چند از شهدای ترور از جمله شهید رجایی، شهید باهنر و شهید بهشتی پرداخت.
پاسداشت مقام والای شهدای ترور، بیان مظلومیت ملت ایران، تبیین چهره منافقان، بیان مظلومیت نظام اسلامی و نشان دادن دروغ پراکنی نظام سلطه جهانی در مبارزه با تروریسم از جمله اهداف برگزاری این یادواره بود که با همکاری بانک ملی ایران و به همت ناحیه مقاومت بسیج وزارتخانه ها و ادارات برگزار شد.
قرائت چند قطعه ادبی توسط استاد حمید سبزواری شاعر معاصر کشور و تقدیر از تعدادی از  خانواده های شهدای ترور از دیگر بخش های این مراسم بود. 
گزارش تصویری 

منبع: سایت رسمی بانك ملی ایران

تاریخ چون رودخانه ای جاری است كه رو به عقب باز نمی گردد. گاه خروشان است و گاه آرام. فراز و فرودهایی دارد كه آثار خود را تا مدت های طولانی بر جای می گذارد. این فراز و فرودها قله‌های تاریخ و نقاط مرتفع و بلندی هستند كه به راحتی نمی توان آنها را نادیده گرفت.

تاریخ معاصر كشور عزیزمان ایران از مهمترین برهه‌های تاریخ است كه از فراز و فرودهای بسیاری برخوردار بوده و حجم اتفاقات و رویدادهای آن، به قدری فراوان و عبرت آموز است كه مطالعه تمام جزئیات آن به تنهایی می تواند یك رشته كامل دانشگاهی باشد. در این دوران پرآشوب، پرهیجان و به شدت انقلابی، وقایع گوناگونی چون: نهضت تنباكو، انقلاب مشروطه، انقراض قاجاریه، كودتای سیدضیاء، كودتای رضاخان، نهضت ملی شدن نفت،‌ جنگ جهانی، فتح تهران، ... و از جمله تأسیس بانك ملی ایران با نسبت های متفاوت قابل تعمق و تدبیر هستند كه در این مختصر و به بهانه بیستم شهریورماه سالگرد تأسیس بانك ملی ایران گوشه هایی از نهضت استقلال طلبی و آزادیخواهی ملت ایران در عرصه بانكداری مرور خواهد شد.
از وقتی كه حاج محمدحسن امین دارالضرب یكی از صرافان بزرگ كشور، طی نامه‌ای زیبا و بلندبالا پیشنهاد تشكیل یك بانك ایرانی را داد، یكصدو سی و دو سال می گذرد.
یكصد و سی و دو سال پیش (1258) این صراف روشن بین، تأثیر بانك در پیشرفت كشورهای اروپا را برشمرد و تأكید كرد كه این بانك با سرمایه مشترك دولت و ملت تأسیس گردد. ارائه چنین پیشنهادی به ناصرالدین شاه بیانگر آن است كه مردم آن دوران به اهمیت بانك و بانكداری وقوف لازم را داشته اند.
جالب اینجاست كه ناصر الدین شاه برای مدتی طولانی كمترین اعتقادی به بانك و اسكناس نداشت. زمانی كه نخستین بار اسكناس های انگلیسی و روسی را كه تجار آن دو كشور به ایران می‌آوردند به حضور او بردند، آن اوراق را كاغذهای كثیف و نجس خواند و اظهار شگفتی و تعجب كرد چگونه عده‌ای پیشنهاد می كنند اسكناس كه ورق پاره‌ای بیش نیست جایگزین سكه‌های درخشان طلا شود؟ شاه آنها را مشتی احمق خواهند، ‌اما پس از نخستین سفر به انگلستان و مشاهده سهولت مبادله پول در دست مردم از طرفداران سرسخت تأسیس بانك در ایران شد و مدتی بعد اجازه داد خانواده بانكدار و سرمایه گذار رویتر انگلیسی (یهودی آلمانی تبار) اولین بانك خارجی را در ایران بنیان‌گذاری كنند اما دولت روسیه رقیب سرسخت انگلستان در ایران، از اعطای امتیازات به رویتر رضایت نداشت و سرانجام به دلیل نارضایتی عمومی مردم ایران، این امتیاز بهم خورد. با اخراج كارگزار رویتر از ایران، موقتاَ سروصداها خوابید.
در این بین،‌ انگلیسی ها و به ویژه خانواده رویتر از پای ننشسته و به هر دری می‌زدند تا امتیاز تأسیس بانك را مجدداَ احیا كنند. آنچه انگلیسی ها را به اندیشه داشتن بانكی در ایران انداخته بود، علاقه آنها به نظارت مالی بر ایران و جذب اندوخته های مردم و كنترل منابع اقتصادی ایران در مقابل نفوذ فزاینده اقتصادی روسیه بود.
ولی افسوس که خواب شاهان بسیار سنگین بود و پیشنهاد تاسیس بانك ملی ایران نیز چون خواسته های دیگر ملت، پشت گوش انداختند و با وجود مسافرت های پی در پی به ممالک پیشرفته همچنان در خواب غفلت به سر بردند. اما بیگانگان بیدار بودند و مترصد فرصت هایی که به هر بهانه ای جای پای خود را در این مملک باز و محکم نمایند.
هشت سال پس از پیشنهاد مذکور (1266) نخستین بانک به مفهوم امروزی خود ، در ایران آغاز به کار کرد. «بانک جدید شرق» شعبه مرکزی خود را در تهران و شعب دیگری در شهرهای تبریز، رشت، مشهد، اصفهان، شیراز و بوشهر تاسیس کرده و به فعالیت های بانکی، اقتصادی پرداخت.
مرکز این بانک در لندن قرار داشت و مناطق جنوبی آسیا، حوزه عملیاتی آن بود. قابل توجه آنکه این بانک بدون اخذ هیچگونه مجوزی از حکومت مرکزی، اقدام به تاسیس شعبه و انجام دادن فعالیت های بانکی کرده بود. حساب جاری برای نختسن بار توسط این بانک در ایران متداول گردید که به موجودی آن بهره تعلق می گرفت.
دو سال بعد (1268) «بانک شاهنشاهی ایران» توسط «بارون جولیوس دو رویتر» با کسب امتیاز از ناصرالدین شاه تاسیس شد. این شخص موسس خبرگزار رویتر است. طبق امتیازنامه اعطایی ناصرالدین شاه، اجازه انحصاری تاسیس بانک شاهنشاهی ایران به مدت شصت سال به «رویتر» داده شد و علاوه بر تاسیس بانک، اجازه داشت که به کارهای صنعتی و تجاری نیز بپردازد و حق انحصاری نشر اسکناس، استخراج و بهره برداری از معادن آهن، سرب، جیوه، زغال سنگ، منگنز، نفت و غیره (به جز طلا و نقره و سنگ های قیمتی ) و ساختن راه در تمام کشور به این بانک واگذار شد. این بانک از پرداخت هر نوع مالیات در ایران، معاف بود. گرفتن چنین امتیاز بسیار مهمی در قبال پرداخت شش درصد از سود خالص بانک (که به هر حال از حدود 13 هزار تومان کمتر نبود) بیشتر به رویا و خواب دیدن شبیه است!!
بانک شاهنشاهی ایران در واقع همان بانک جدید شرق بود که به فعالیت خود ادامه می داد. این بانک در سال دوم فعالیت خود تمام تشکیلات بانک جدید شرق در ایران را خرید و به کار آن پایان داد.
اغلب اولیای امور دولت ایران و حتی شاهان قاجار و پهلوی  در بانک شاهنشاهی حساب جاری و پس انداز داشتند و حتی در سال های پس از تاسیس بانک های ایرانی قشون (سپه)، بانک ملی ایران و بانک فلاحت در فاصله سال های 1307ـ 1314 آن حساب ها را همچنان حفظ می کردند زیرا بانک شاهنشاهی از دادن اطلاعات لازم در خصوص مشتریان و وجوه آنان در حساب هایشان به دولت ایران خودداری می‌کرد و دولت امکان دستیابی به حساب دولتمردان را نداشت و همین رازداری بانک سبب می شد که عده زیادی از توانگران که اندوخته های مشکوکی داشتند پول‌هایی را در حساب های خود در بانک بگذارند.
بانک شاهنشاهی ایران دارای دو هدف متضاد بود.
الف) هدایت اقتصاد ملی ایران
ب) رعایت منافع انگلستان و تامین حداکثر سود صاحبان سهام
لازم به توضیح  نخواهد بود که در عمل کدام یك از این دو هدف دیگری را تحت الشعاع قرار می داد.
استعمارگر شرق نیز از این خوان طمع بی نصیب نبود. یک سال پس از تاسیس بانک شاهنشاهی ایران (در سال 1269) «ژاک بولیاکف» برای مدت 75 سال امتیاز ایجاد «انجمن استقراضی ایران» را از ناصرالدین شاه گرفت. این انجمن که به «بانک استقراضی ایران» شهرت یافت نیز از هر گونه مالیات معاف بود و تنها موظف بود که درصد عواید خالص خود را به دولت ایران بپردازد. منظور از ایجاد این بانک انجام معاملات رهنی بود ولی عملاً در خدمت سیاست دولت روسیه قرار گرفت و معمولاً وابسته بازرگانی سفارت روس، ریاست آن را عهده دار می شد. حوزه شمالی کشور محل عملیات، نفوذ و سیطره این بانک بود.
دولت روسیه تزاری پا به پای انگلیسی ها در ایران حرکت می کرد و اقدامات رقیب را زیر نظر داشت و در صدد بود تا یک موسسه بانکی در ایران تاسیس و در امور اقتصادی ایران مداخله کند.
از سوی دیگر صدها تاجر و سرمایه گذار و تبعه روس در ایران فعالیت داشتند که اگر آنان پول‌های خود را در بانک انگلیس می گذاشتند ، با این کار به اقتصاد دولت رقیب کمک می کردند که این امر برای روس ها قابل تحمل نبود، این بود که دولت روسیه کمک کرد تا اتباع آن دولت در ایران یک موسسه صرافی و سپس بانکی ایجاد کنند. یکی از کارهای مهم این موسسه جدید وام دادن به رجال گشاده دست و ولخرج ایران و مدیون کردن ایشان بود. در ضمن قرار بود بانک املاکی را در ایران به گرو بردارد تا در زمان لازم، زمینه بررسی تجاوزات نظامی روسها را در ایران فراهم آورد.
تقریباً به مرور، همه بزرگان عالم سیاست ایران سر در آخور بانک روس فرو بردند و شیرین کام از قرضه های بدون حساب و کتابی شدند که گاه بازپرداخت اقساط آن ها سال ها به طول می‌انجامید.
اوضاع چنان مشوش بود كه در سال 1301 بانك عثمانی نیز چند شعبه در شهرهای غربی كشور تأسیس كرد.
در سال 1304 اولین بانك ایرانی به نام «بانك پهلوی قشون» به منظور انجام امور مالی و به كار انداختن وجوه صندوق بازنشستگی ارتشیان تأسیس شد. این بانك از سال 1333 بانك سپه نام گرفت. قبل از ایجاد بانك سپه:‌ فقط چند مؤسسه صرافی ایرانی به عملیات مالی و بانكی مبادرت می ورزیدند كه مهمترین آنها : شركت عمومی ایران، شركت اتحادیه،‌كمپانی فارس، تجارتخانه جمشیدیان، تجارتخانه جهانیان و تجارتخانه تومانیانس بودند بانك سپه نخستین بانك ایرانی بود كه به طور محدود و به منظور انجام هدفی خاص تأسیس شد.
در سال 1305 «بانك روس و ایران» تأسیس شد كه مركز آن در تهران بود و در برخی از شهرهای شمالی اقدام به تأسیس شعبه كرد و عمدتاً كارهای بانكی مؤسسات بازرگانی وابسته به روسیه را انجام می داد.
27 سال پس از پیشنهاد امین دارالضرب بود كه دولت از مجلس اجازه خواست تا طبق روال گذشته از خارجیان قرض بگیرد و این در سال 1285 یعنی پس از استقرار مشروطیت در ایران بود. مجلس با این پیشنهاد مخالفت كرد و پس از آنكه جمعی از بازرگانان و صرافان تعهد مشاركت، در این بانك را كردند، اجازه تشكیل بانك ملی صادر شد و تأسیس آن در نهم آذرماه همین سال اعلام شد. در این اعلام سرمایه بانك سی كرور تومان (15میلیون تومان) و مؤسسین بانك یكصد نفر بودن كه هر یك از پنج تا پنجاه هزار تومان از سرمایه را می‌پرداختند، تمام ایرانیان مجاز بودند كه از 5 تومان به بالا نسبت به خرید قبض و سهام این بانك اقدام كنند.
با وجود استقبال گسترده مردم، سرمایه لازم برای تاسیس بانك فراهم نشد، لذا در بهمن ماه همین سال حكومت وقت با انتشار فرمانی امتیازات گسترده‌ای از جمله حق نشر اسكناس را به بانك ملی ایران واگذار كرد. اعطای این امتیازات میزان سرمایه‌گذاری ایرانیان خارج از كشور را افزایش داد و تشكیل بانك ملی را به مرحله عمل نزدیك‌تر ساخت ولی به علت درگیر شدن جنگ جهانی اول و تقسیم شدن ایران بین روس و انگلیس، تاسیس این بانك به واقعیت نپیوست.
حكایت زن رختشویی كه اندك دارایی خود را جهت تاسیس بانك ملی ایران اهدا كرد، بیانگر عمق غیرت و همیت مردم غیور كشور و درك حساسیت واهمیت موضوع بود. خواسته‌ای كه یك ملت با تمام وجود آن را می‌خواست و طلب می‌كرد.
چهارده سال بعد تصمیم‌گرفته شد كه این بانك از بقایای بانك استقراضی تشكیل شود ولی این بانك قابل احیا نبود و مجدداً منظور حاصل نگردید تا اینكه در 14 اردیبهشت سال 1306 لایحه اجازه تاسیس بانك ملی ایران به تصویب مجلس ششم رسید و در 16 آبان ماه همین سال با تصویب قانونی به دولت اجازه داده شد تا متخصص بانكی از اتباع سوئیس یا آلمان جهت راه‌اندازی بانك ملی استخدام كند. به همین منظور «كورت لیندن بلات» كه پیش از این ریاست بانك اعتبارات صوفیه را عهده‌دار بود، به ایران دعوت شده و ریاست بانك ملی ایران را بر عهده گرفت. در 28 مرداد اعلان تاسیس بانك ملی به اطلاع عموم رسید.
به این ترتیب بانك ملی ایران در شهریور 1307 در محل فعلی ادارات مركزی آغاز به كار كرد. سرمایه بانك در ابتدا بیست میلیون ریال بود كه تنها هشت میلیون ریال آن پرداخت شد.
شعبه مركزی، شعبه كارگشایی مركز، شعبه بازار، شعبه بندر بوشهر و شعبه بندر انزلی نخستین شعبی بودند كه آغاز به كار كردند.
سازمانی كه با شور و اشتیاق خاص ایرانیان و با استقبال عامه مردم با پنج واحد بانكی در سال 1307 آغاز به كار كرد، اینك دارای بیش از 3400 واحد می‌باشد و كاركنان آن از 120 نفر در پایان سال 1307 به بیش از 42 هزار نفر افزایش یافته است و آنچه كه مسلم است این است كه این سازمان عظیم اقتصادی با بانك 83 سال پیش به هیچ عنوان قابل مقایسه نیست ولی با بانك‌های طراز اول دنیا قابل قیاس است. بر ماست كه با آگاهی از پیشینه، اطلاع از خواسته‌های بحق مردم و زحماتی كه برای استقلال اقتصادی كشور كشیده شده است، حساسیت موقعیت امروز این بانك را در عرصه‌های ملی و بین‌المللی به خوبی درك كرده و این بانك را در انجام رسالت ملی خویش به عنوان بزرگترین بانك جهان اسلام و بزرگترین بانك كشور، یاری رسان و مددكار باشیم.

حشمت اله حسینی – معاون روابط عمومی بانك ملی ایران

برداشتی از سایت رسمی بانك ملی ایران

1- بانک تعهد می کند تا تبلیغات پذیرنده کارت را به عهده بگیرد.
2- برخورداری از جوایز نقدی و غیر نقدی (کالا، بلیط مسافرتی،‌سهام) بدون قرعه کشی
3- اهدای جوایز فصلی هر سه ماه یکبار، به مشتریان و پذیرندگان
4- تعهد بانک به پرداخت تسهیلات تا 25 برابر تخفیف و حداکثر 250 میلیون ریال با سود بانکی کمتر از 12 درصد با شرایطی ساده

قرعه کشی:
سیستم جوایز با قرعه کشی سپهر کارت
قرعه کشی جوایز باشگاه سپهر ایرانیان به صورت فصلی (سه ماهه) برای دارندگان و پذیرندگان سپهر کارت بر مبنای هر 000/100 ریال خرید یک شانس طراحی شده است .
دارندگان کارت که در طول سه ماه هر فصل حداقل 000/500 ریال در هر ماه خرید داشته باشند و پذیرندگانی که در طول سه ماه فصل پنج میلیون ریال فروش با سپهر کارت داشته باشند می توانند در قرعه کشی شرکت نمایند. (جوایز نظیر خودرو و لوازم خانگی)
سیستم جوایز بدون قرعه کشی
این سیستم در قالب 4 حساب خاص امتیازی تعریف شده است و به ازای هر 000/10 ریال خرید یک امتیاز برای دارنده سپهر کارت و پذیرنده کارت منظور می گردد امتیازات جمع آوری شده به طور مساوی بین 4 حساب ذیل تنظیم می گردد. حد نصاب امتیاز هر حساب برای دریافت جایزه عبارتند از :
 حساب جایزه نقدیC-BANK: پانصد امتیاز
حساب جایزه کالا O-BANK : دوهزار و پانصد  امتیاز
حساب جایزه مسافرتV-BANK : شش هزار امتیاز

منبع: سایت بانک صادرات ایران

در سال 1291 شمسی به هزینه جعفر قلی خان بختیاری (سردار اسعد سوم) ، در ضلع شمال غربی میدان توپخانه در کوچه باغ ایلخانی که بعد ها خیابان علاء الدوله نام گرفت یکی از زیباترین خانه های مسکونی ساخته شد .
کوچه باغ ایلخانی با کف سنگ فرش و کناره های درخت کاری شده محل سکونت بسیاری از درباریان قاجار و سفرای خارجی بود. بعد از تغییراتی که در اجرای طرح توسعه شهری مبتنی بر استقرار نظام مدنی که بین سالهای 1299 تا 1320 شکل گرفت خیابان علاء الدوله به خیابان فردوسی نام گذاری شد .
این بنا بسیار زیبا و دل انگیز و نموداری از ذوق و هنر معماری اواخر دوره قاجاریه است و در سالهای اخیر توسط سازمان میراث فرهنگی کشور مرمت گردیده و به عنوان یک اثر ملی به ثبت رسیده است.
طی ساخت و سازهای که در سال 1307 در خیابان فردوسی انجام گرفت ، بنای صندوق پس انداز ملی و دیگر بناهای ادارات مرکزی بانک ملی ساخته شد. بنای مذکور که در داخل مجموعه مذکور وافع شده بود توسط بانک ملی ایران خریداری و مورد استفاده های گوناگون قرار گرفت. از آن جمله است : دایره فلاحت و کشاورزی- باشگاه ورزشی ، محل پذیرایی از میهمانان ، کتابخانه و ... تا اینکه بانک ملی بر آن شد با به نمایش گذاشتن پیشکش ها و هدایای نفیسی که به مناسبت پنجاهمین سال تاسیس بانک ملی ایران در بیستم شهریور ماه 1357 از بانک های سراسر جهان به بانک ملی ایران فرستاده شده است این بنا را به نام "موزه بانک ملی ایران" جاودانه سازد.

منبع: سایت بانک ملی